ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΑΡΙΑ ΛΙΤΟΥ/ ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ
Ανθρωποι κουρνιάζουν σε σταθμούς, κοιμούνται σε παγκάκια ή χαρτόκουτα, βρίσκουν καταφύγιο σε νοσοκομεία, σε εκκλησίες ή βρίσκονται διάσπαρτοι στην πλατεία Ναυαρίνου και σε άλλα πάρκα γύρω από το κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Εικόνες σαν κι αυτές, που μαρτυρούν ότι η έλλειψη στέγης και η φτώχεια αφορούν πλέον όλο και περισσότερους ανθρώπους, αποτελούν πλέον καθημερινότητα. Οι άστεγοι πληθαίνουν μέρα με τη μέρα, καθώς πολλοί χάνουν τα σπίτια τους για οικονομικούς κυρίως λόγους, ωστόσο δεν υπάρχει ούτε μια οργανωμένη υπηρεσία για την υποστήριξη και φιλοξενία τους.
Οι άνθρωποι που βρίσκονται στο δρόμο συνεχώς αυξάνονται, αλλά δε θυμίζουν πια τους περιθωριακούς κλοσάρ των προηγούμενων δεκαετιών, γεγονός που προκαλεί ανησυχία και επιτείνει την ανάγκη να βρεθεί άμεσα λύση. Στα τέλη του 2009, οι καταγεγραμμένοι άστεγοι έφταναν τους 250, ενώ μαζί με εκείνους που φιλοξενούνται τις νύχτες σε κλειστά καταστήματα και γραφεία ξεπερνούσαν τους 300. Πέρσι το καλοκαίρι, σύμφωνα με τα στοιχεία της τότε αντιδημαρχίας Κοινωνικής Πολιτικής, ο αριθμός των αστέγων είχε αυξηθεί κατά 30%- 40%.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ
