Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2014

Θεσσαλονίκη: Παραμύθια για μεγάλους. Από τους δρόμους της Σικελίας στις περιφερειακές βιβλιοθήκες της πόλης

Όταν η κ. Τσοσκούνογλου περπατούσε πριν από καιρό στους δρόμους της Σικελίας βρέθηκε μπροστά σε μια αφίσα που γνωστοποιούσε στους περαστικούς ότι κάποια συγκεκριμένη ώρα και σε κάποιο συγκεκριμένο τόπο επρόκειτο να γίνει αφήγηση παραμυθιού. Αποφάσισε να πάει, είτε από αυθορμητισμό, είτε από περιέργεια καθώς αγαπούσε από μικρή τα παραμύθια. Εξεπλάγη όμως όταν διαπίστωσε ότι το κοινό της εκδήλωσης δεν ήταν μικρά παιδιά αλλά μεγάλοι...


"Στο κέντρο καθόταν μια κυρία που έλεγε παραμύθια και μάλιστα παραμύθια της Χαλιμάς, δηλαδή της Ανατολής, όπως ο Αλαντίν ή ο Αλί Μπαμπά και οι σαράντα κλέφτες» εξηγεί η εκπαιδευτικός Νανά Τσοσκούνογλου και σημειώνει ότι τότε της προέκυψε η επιθυμία να διοργανώσει και η ίδια αφηγήσεις παραμυθιών για μεγάλους.

Λίγο καιρό αργότερα, αφηγούνταν σε μαθητές ενός σχολείου μια δική της ιστορία για ένα κόκκινο τρένο που ξεκινούσε από κάποιο σημείο όμως σταμάτησε στο σταθμό της Φλαμουριάς, επειδή ο μηχανοδηγός γνώριζε τον σταθμάρχη και ήθελε να τον συναντήσει για του μιλήσει. Πολλά συνέβησαν στην πλοκή του παραμυθιού, στο τέλος όμως της αφήγησης, δύο δασκάλες που την είχαν παρακολουθήσει έσπευσαν να τη ρωτήσουν πού βρίσκεται ο σταθμός της Φλαμουριάς! «Το γεγονός αυτό μου προκάλεσε μεγάλη εντύπωση, γιατί απλώς ο σταθμός αυτός υπάρχει μόνο στη φαντασία μου και όχι στην πραγματικότητα» αναφέρει και διερωτάται αν οι μεγάλοι πιστεύουν τελικά σε παραμύθια ή έχουν ανάγκη να πιστέψουν σε κάτι.

Όποια και αν είναι η απάντηση, η αφηγήτρια διαπιστώνει ότι από τότε που ξεκίνησε τις αφηγήσεις παραμυθιών για μεγάλους, στις περιφερειακές βιβλιοθήκες του Δήμου Θεσσαλονίκης, το ενδιαφέρον είναι μεγάλο και οι δηλώσεις συμμετοχής των ενηλίκων σε αυτές, δεκάδες. «Οι περισσότεροι μου ζητούν μετά την αφήγηση να συζητούμε, να αναλύουμε τα μηνύματα που μπορεί να έχει ένα παραμύθι. Κάτι δηλαδή σαν λέσχη ανάγνωσης» λέει και χαρακτηρίζει πολύ ζεστές τις αντιδράσεις του κοινού. «Ξεκινώντας κανείς από μια φανταστική ιστορία, βρίσκει αφορμές να εκφραστεί και ο ίδιος, να εξωτερικεύσει ένα δικό του πρόβλημα, να αναζητήσει λύσεις. Με αυτή την έννοια το παραμύθι έχει θεραπευτικό ρόλο και υπόσταση και κατά κάποιο τρόπο, ο καθένας που συμμετέχει στη διαδικασία βρίσκει μια ευκαιρία να ξεδώσει...» προσθέτει.

Για τα παραμύθια που αφηγείται η ίδια, επισημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις είναι δικές της ιστορίες και σε κάποιες άλλες διασκευές ιστοριών που έχει βρει και την έχουν γοητεύσει. «Η θεματολογία είναι ποικίλη όμως υπάρχει πάντα μια «σταγόνα» από την ελληνική μυθολογία: είτε θα είναι ο φτερωτός έρωτας, είτε ο Πήγασος, είτε η ιστορία της αράχνης με τη θεά Αθηνά» σημειώνει και διευκρινίζει ότι τις αφηγήσεις «συνοδεύουν» συχνά μουσική ή κάποιες δραματοποιήσεις. Στην ερώτηση, τέλος, αν το ενδιαφέρον των «μεγάλων» για το παραμύθι συσχετίζεται και με τα δεδομένα που έχει δημιουργήσει η οικονομική κρίση, απαντά χαριτολογώντας, χρησιμοποιώντας το σχόλιο ενός άνδρα που παρακολούθησε μια σχετική εκδήλωση: «ακούμε που ακούμε διαρκώς παραμύθια, τουλάχιστον να ακούσουμε και ένα πραγματικό παραμύθι...».

Μέχρι στιγμής έχουν πραγματοποιηθεί δύο εκδηλώσεις στην περιφερειακή βιβλιοθήκη της Κάτω Τούμπας και σε ένα καφέ στο κέντρο της πόλης. Θα ακολουθήσουν νέες αφηγήσεις παραμυθιών για ενήλικες στην Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Κάτω Τούμπας στις 13 και 27 Ιανουαρίου, 10 και 24 Φεβρουαρίου, 17 Μαρτίου και 7 Απριλίου και στην Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Άνω Πόλης στις 14 και 28 Ιανουαρίου, 11 και 25 Φεβρουαρίου, 11 και 18 Μαρτίου και 8 Απριλίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε ελεύθερα την άποψή σας!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...